വേണുനാദം

കവിത         ഓര്‍മയില്‍ ഒരു സംഗമം

എം.വേണു, മുംബൈ

പൈതലായിരുന്നപ്പോള്‍ എനിക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ട പാവക്കുട്ടീ,

കൌമാരത്തില്‍ കൈവെടിഞ്ഞ വന്ഡ്യമായ മയില്‍‌പീലി,

ഈ കുനുത്ത ചുമര്‍വലയത്തില്‍ നിന്റെ ആതിഥേയം.

എന്റെ നിണാന്ഡതയില്‍ കുതിര്‍ന്ന ബോധക്ഷയങ്ങളില്‍

തലച്ചോറില്‍ വരിഞ്ഞുമുറുക്കിക്കെട്ടിയ സിരാമുള്‍വേലികളില്‍ ,

അരാജകമാക്കപ്പെട്ട സ്വാന്തനങ്ങള്‍ തടവി,

മരുക്കാറ്റിന്റെ ഊഷ്ണതകള്‍ ചീറ്റി,

കണ്ണുനീരിന്റെ വേലിയേറ്റങ്ങളില്‍ കാഴ്‌ച്ച നഷ്ട്ടപ്പെട്ട്

തമോഗേഹങ്ങളില്‍ ചുഴന്ന്, ചുഴന്ന്,

പോടുകള്‍ നിറഞ്ഞ ബലിഷ്ഠമായ എന്റെ ശിഖരങ്ങളില്‍

നിന്റെ സര്‍പ്പവിഹ്വലതകളുടെ പ്രഹാരങ്ങളിലൂടെ,

ഞാന്‍ പവിത്രപൈതലായി നിര്‍മാല്യങ്ങളുടെ

ഗര്‍ഭാശയമുഖത്തേക്ക് ചേക്കേറുന്നു.

ആരോഹാരവണങ്ങളുടെ ഗോവണിപ്പടികള്‍

അവസാനിക്കുന്ന ഈ ഗുഹാമുഖത്തില്‍

ഉത്തേജനത്തിന്റെ അത്യഗാധമായ ഉറവകള്‍

ഉഷ്ണസ്ഥലികളില്‍‌ ലാവയായി ബഹിര്‍സ്‌ഫുരിക്കുന്വോള്‍

കാര്‍‌മേഘകീറുകള്‍ക്കിടയിലെ മഴവില്ലിന്റെ

തീക്ഷണരോമാഞ്ചം നിന്റെ ചുംബനമായി

എന്റെ മൂര്‍ധാവില്‍ പതിക്കുന്വോള്‍

ഞാന്‍ ജന്മസാഫല്യങ്ങളറിയുന്നു.

പ്രവാസതീരത്തെ ഒരു വ്യാഴവട്ടക്കാലം പിന്നിടുന്വോള്‍

പരിശുദ്ധിയുടേയും, ആത്മശുദ്ധിയുടേയും ആ സംഗമത്തിന്‌

സാമൂഹ്യനീതികള്‍ കൊടുക്കുന്ന പാഴ്‌നിര്‍വചനങ്ങള്‍

കാറ്റില്‍ പറത്തി, മാംസനിബദ്ധമല്ലാത്ത ചോരയില്‍

മുക്കി ഞാന്‍ ഓര്‍മകളുടെ പടുംതിരികള്‍

ഇന്നും കൊളുത്തിവെക്കുന്നു……………………………………….

                                ************

ഈ ക്രിതിയെകുറിച്ച് :-

venumaster@gmail.com

ഓറ്മയില്‍ ഒരു സംഗമം